Fjölmiðlar skemma listamenn

Góður fjölmiðlapistill eftir Gunnar Waage:

20 ára fangelsi fyrir að bera ábyrgð á bruna

Þegar ég sá meðfylgjandi fyrirsögn á mbl.is þá mislas ég:

20 ára fangelsi fyrir að bera ábyrgð á hruni

Líklega vegna þess að ég var nýbúin að horfa á Kastljósið með drottningarviðtali við drenginn Hreiðar Má.

GÚRKUVERÐ ÓBREYTT

Gúrkutíð í fjölmiðlum er það kallað þegar lítið er að gerast í stjórnmálum og ekki mikið um spennandi forsíðuefni. Í venjulegu árferði á þessum tíma hefur Alþingi verið í sumarfríi og samfélagið allt meira og minna í hægagangi. En nú er öldin önnur og Alþingi var að klára Icesave-samningana og allir orðnir hundleiðir á þeim málum.
Til að sjá gúrkutíð í fjölmiðlum er gott að skoða forsíður dagblaða. Á forsíðu er alltaf einn frétt stærst, með stærstu fyrirsagnaletri. Bara fyrir það eitt verður þetta merkilegasta frétt dagsins því hún er það sem lesandinn sér og les fyrst. Nú, þegar Icesave er frá, munu færast sífellt ómerkilegri fréttir á forsíðuna. Kannski sjáum við að gúrkuverð sé óbreytt. Ef svo færi þá hugsar lesandinn: ja hérna hér. Af hverju skyldi nú gúrkuverð vera óbreytt?

Fréttablaðið lélegra með hverjum deginum

Ég hef verið ánetjuð dagblaðalestri alla mína ævi. Nú tek ég eftir því, mér til mikillar undrunar, að ég kemst aldrei yfir að klára Fréttablaðið. Ég les fremstu síður, sem eru almennar fréttasíður, og svo stend ég upp frá blaðinu og er farin að gera eitthvað sem er meira spennandi greinilega. Taka til eða undirbúa daginn eða eitthvað.
Ég held reyndar að það séu engar nýjar fréttir, sem ég er ekki búin að sjá á netinu. Og daglegar fréttir af ágreiningi um verðmerkingar eru svo illa gerðar að ég botna ekkert í því hvað málið snýst um! Það er eins og blaðamaðurinn skilji málið ekki sjálfur og geti þ.a.l. ekki komið því til lesenda!

Sljóleiki í íslenskum fjölmiðlum

Sljóleiki í íslenskum fjölmiðlum: Kynning þulunnar á sænska sakamálaþættinum var röng: hún var greinilega að segja frá allt öðrum þætti en síðan var sýndur. Skiptir þetta einhverju máli? Þetta kemur oft fyrir hjá Rúv og held ég að þarna sé um að ræða sljóleika sem skapast af því að vinnuferlar eru ekki í lagi á vinnustaðnum.

Kosningasjónvarp á Ísafirði púkó

Kosningasjónvarpið á Ísafirði var soldið púkó. Að láta þá sitja alla svona beint fram, þeir hefðu mátt vera gegnt hver öðrum.
Þóra var ágæt og gott þegar hún sagði oftar en einu sinni: "þið sögðuð þetta sama fyrir síðustu kosningar!" Og það var rétt hjá henni: Allir nema Gunnar frá Borgarahreyfingunni og gæinn sem var eins og Ástþór, voru eins og biluð plata og það var eins og Samfylkingar- og Vinstri/grænum væri óglatt. Þeir trúðu ekki sjálfir því sem þeir voru að segja. Sjallinn og Frammarinn voru góðir leikarar, þeir eru svo ósvífnir og kunna ekki að skammast sín og láta eins og áratugur sé liðinn frá hruninu sem þeir ollu og allir séu búnir að gleyma og fyrirgefa!
En Gunnar var ferskastur og hefði mátt komast oftar að.
Mér fannst Þóra mun betri en Jóhann í formannasjónvarpinu í síðustu viku. Það er svo augljóst að Jóhanna er búin að undirbúa sig með sjöllunum.

Halló, er einhver heima?

Fjölmiðlar, halló
Af hverju tala fjölmiðlar ekki um að Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn stjórnar hér efnahagslífinu?
Eru þetta leynisamtök? Eða er ástæðan enn einu sinni lélegir fjölmiðlar sem segja aldrei frá því sem raunverulega skiptir máli?

prufa

Hér var reynt að setja inn eitthvað sem ekki tókst. 27B8061FD3BDA94FE6C65DBAF7D62495

Good riddance

Ég er búin að vera lasin heima í gær og dag. Ég sótti ekki Fréttablaðið en hef lesið vefmiðla og fylgst með fréttum í útvarpi og sjónvarpi. Hef semsagt ekki séð FB og sakna þess ekki.

Ýmislegt í gangi

Sjónvarpið talaði við Össur á Alþingi í dag. Ráðherrann sagði að fólkið væri reitt því það vissi ekki af því að ríkisstjórnin væri að gera ýmislegt s.s. eins og á ríkisstjórnarfundi í morgun, þá hefðu nú verið teknar ákvarðanir um ýmislegt.
Hann var ekki spurður nánar útí það hvað þetta ýmislega væri, né sagði hann frá því.
Þetta er svo dæmigert fyrir íslenska stjórnmála- og fjölmiðlamenn. Fréttamenn spyrja ekki og pólitíkusar segja ekki frá. En segja frá því að "ýmislegt" sé í gangi.

Kjaftað frá ástandinu á Íslandi

[dv.is] Tvöfalt siðferði Moggans kemur á stundum í ljós. Agnes Bragadóttir blaðamaður fjallaði í viðhorfsgrein um samband Sigurbjargar Sigurgeirsdóttur stjórnsýslufræðings og prófessors Roberts Wade, sem fyrstur spáði hruni Íslands. Lesa mátti úr orðum blaðamannsins að Wade væri undir sterkum áhrifum af skoðunum Sigurbjargar.
Ætli Agnes sé fúl yfir því að Íslendingurinn Sigurbjörg hafi "kjaftað frá" ástandinu á Íslandi? Og nú vita útlendingar allt um spillinguna hér.

Fréttamenn eyðileggja góðar fréttir

Ég er lasin heima í dag og kveikti á útvarpinu. Heyri þá að bein útsending er frá mótmælunum við Alþingishúsið. Þetta eru dagskrárgerðarmenn rásarinnar, alla vega 2 á vettvangi og einn í útvarpshúsinu. Þeir spjalla saman og leika Revolution með Bítlunum inn á milli. En aðallega voru þeir að tala við mótmælendur og reyna að ná í alþingismenn sem ekki vildu láta ná í sig. Nema Össur tjáði sig að vanda, um ekki neitt.
Eftir ca 20 mínútur af lifandi efni þar sem mótmælendur fengu að tjá sig og sýndi að þar fór fjölbreyttur hópur af fólki, þá kom Broddi fréttamaður inn í sendinguna. Hann fór að stjórna því hvað dagskrárgerðarmenn á vettvangi ættu að spyrja um og hann spurði þá hvað væri að gerast þarna og hinum megin. Þessi annars frábæra útsending koðnaði niður í ekki neitt. Broddi greinilega hærra settur en strákarnir og eyðilagði góðan og lifandi fréttaflutning.

Slappir og sljóir

Skrýtin talning í frétt net-DV af fundinum á Austurvelli í dag:
Eitt til tvö þúsund manns tóku þátt....
Það er næstum því eins og að segja: það var annað hvort 1 eða 2.

Enn eitt dæmið um slappa og sljóa þjónustu íslenskra fjölmiðla.

Rangar upplýsingar um blaðsíðutöl (sem ekki sjást)? Einhverjar fleiri rangar upplýsingar?

Á bls. 2 í Fréttablaðinu í dag er fréttastubbur neðarlega til hægri á síðunni með fyirsögninni:

Ráðherrarnir
segi ekki af sér

... og síðan vísað á bls. 72 um nánara efni.

Í Fréttablaðinu er oft erfitt að leita að blaðsíðutölum því auglýsingar og myndefni af frægu fólki tekur oft plássið og tölustaf sleppt. En nú fannst bls. 73 og fyrir framan og aftan var ekkert um þessa frétt. Blaðið er þykkt af auglýsingum og efni og þar sem ég hef margt þarfara við tímann að gera, en að leita í blaði sem gefur rangar upplýsingar um efnisniðurröðun, þá veit ég ekki meira um þetta mál.

Fyrir ekki svo löngu síðan var hver stafur um íslenska póltík lesinn á þessu heimili, í öllum prentmiðlun.

En nú þarf að forgangsraða og eru blöðin fyrir löngu komin aftar í röðina og lesast ekki á hverjum degi.

• Ástæðan er sú að blogg-miðlar gefa ítarlegri fréttir og fyrr.
• Annað er að dagblöðin þjónusta illa s.s. með villandi upplýsingum um uppröðun efnis og vöntun á þeirri sjálfsögðu þjónustu að birta blaðsíðutöl sem vitnað er til.
  
• Í þriðja lagi vantraust: eru fréttirnar lygi vegna þessa að blaðamenn og fréttastjórar þjóna frekar eiganda sínum en lesendum?

Ég er orðin af-vön daglegum fréttaflutningi blaða. Ruglingur hönnunar veldur pirringi lesenda og lesendur fara annað.

Hellingur af ólesnum pappír

Mogginn er mörg blöð. Þau eru innaní hvert öðru. Ég hef þann vana að þegar kemur að íþróttum, þá tek ég alla bókina (eins og það heitir á þýsku), eða aukablaðið og hendi því. Ég veit að innan í íþróttablaðinu eru önnur aukablöð og ég nenni aldrei að gá hvaða blöð þetta eru, ég bara hendi þeim. Þegar ég var áskrifandi að mogganum í sumar, þá ákvað ég einu sinni að skoða hvað væri þarna innaní, og það var í það skiptið blað fyrir börn. Og þar sem barnabarnið mitt er of lítið til að gera krossgátur, þá ákvað ég að það væri í lagi að halda áfram að henda íþróttablaðinu og öllu því sem það hefði að geyma, í ruslið.

Moggi gærdagsins, sem settur var ókeypis í alla póstkassa, alla vega í minni blokk, var óvenju þykkur í miðjunni. Svo þegar ég kom að íþróttum, þá henti ég heilum helling af pappír.

Ókeypis Moggi—forsíðan klúður

Er búin að fletta og lesa þó nokkuð af ókeypis mogganum í dag. Aðsendar greinar aftur komnar í gamla lúkkið. Blaðsíðurnar þ.a.l. þungar og ekki eins mikið efni. Rosa mikið af minningargreinum. Datt inn í tvær. Vani frá því ég bjó erlendis. Þegar kom blaðapakki að heiman var lesinn hver einasti stafur í öllum blöðum.

Forsíða er soldið furðuleg. Ég byrjaði að lesa fyrirsögn með stærsta letrinu, var svohljóðandi: Mannréttindum fólks stefnt í hættu
Er ekki nóg að segja mannréttindi frekar en mannréttindi fólks?
En þegar ég var búin að lesa greinina, þá skannaði ég restina af forsíðunni, las litlar fyrirsagnir með úrdrætti innan úr efni blaðsins, skoðaði myndina af risalúðu (lúðum) og sá svo texta með fyrirsögn efst til hægri, fyrir ofan mannréttinda-fréttina. Les þennan texta og sé þá að þetta er löng yfirfyrirsögn, eða risa-inngangur að aðalfrétt forsíðu Morgunblaðsins sem ég hafði lesið fyrst. Mikið klúður, hönnun forsíðu moggans í dag. They are loosing it man

Er hægt að mæla almenningsálit?

Hvernig mælir kona almenningsálit?
Ég ætla að fara af stað með þá tilraun að reyna að bera saman

• það sem kemur fram í hefðbundnum fjölmiðlum um það sem er helst í fréttum,
• hvað fólk segir á bloggsíðum og bloggsíðum hvers annars,
• það sem ég heyri á fólki á vinnustað og í því umhverfi sem ég hrærist.
  

Mogginn sagði sómasamlega frá mótmælunum í Alþingishúsinu á forsíðu. Sómasamlega vegna þess að þeir segja frá hópnum, hvað hann kallar sig og hvað hann vildi. Það er fréttaflutningur sem þarf alltaf að viðhafa. Segja frá baksviði, sem í þessu tilfelli er óánægja fólksins sem framkvæmir svona verknað.

Í dag spurðist ég fyrir í kringum mig hvað fólki fyndist um mótmælin á Alþingi í gær.

Gott mál.
Ég er ekki hissa.
Loksins einhver manndómur í þessu landi.

Þetta var úr samtölum.
---------
Ef Sif varð svona hrædd, þýðir það að hún sé taugaveikluð? Eru alþingismenn kannski að skynja að andrúmsloftið í þjóðfélaginu er lævi blandið?

Vantar í dagblöð: endir á greinar og upplýsingar á baksíður.

Af hverju eru ekki dagsetningar á baksíðum dagblaðanna?
Og annað mál:
Ég venst því aldrei að vera að lesa og endinn vantar á textann. Einu sinni var ég að lesa Mannlíf og það vantaði rest á grein, hversu mikið veit ég ekki. En ég skrifaði e-mail og fékk afsökunarbeiðni frá Reyni ritstjóra þar sem hann sagði að tæknileg mistök hefðu gerst í prentsmiðju! En ég hef aldrei keypt blaðið síðan og veit því ekki hvort mikið vantaði á greinina.
En hitt veit ég að mistök gerast annað hvort á hönnunarstigi, eða í millistigi hönnunar og prentsmiðju.

En í Fréttablaði dagsins datt ég um litla frétt um Cicero. Og Cicero er minn maður í faginu. Punktastærð í letri byggir á Cicero kerfi. 12 pt eru einn Cicero. Og svo datt botninn úr. Ég í miðju kafi í spennandi sögunni og...
Ég leita bak við innblaðið en nei, textinn klárast bara í miðri setningu. Í þessu tilfelli bagalegt því náðst hafði að byggja upp spennu. Þetta hvetur mig ekki til að lesa blaðið á hverjum degi. Ég vil geta treyst fréttamiðli og traust byggir ekki eingöngu á efni og innihaldi. Það byggir líka á því að ég sé ekki skilin eftir í lausu lofti, inni í miðju upplýsingaflæði.

Eru pappírsmiðlar í dauðateygjunum?

Frá bankahruni í byrjun október hef ég fylgst með öllum fréttum, báðum dagblöðunum, Mogganum og Fréttablaðinu, las aðalbloggarana og hlustaði og horfði á fréttir ljósvakamiðlanna. Keypti meira að segja Frjálsa verslun og Mannlíf! Ég varð upptekin af að fylgjast með fréttum en það hef ég ekki gert lengi, var búin að vera í fréttapásu í mörg ár og náði síbyljunni úr eyrunum.

Svo þurfti ég að fara að sinna vinnunni betur. Fór þá að forgangsraða og velja betur fréttamiðlana sem ég fylgist með á hverjum degi. Nú er svo komið að suma daga sæki ég ekki Fréttablaðið, er hætt að kaupa Moggann og er ekki húkkt á því að heyra í aðalfréttatímum Bylgju og Rúv, Sjónvarpsins og Stöðvar 2.

Miðlarnir sem ég valdi að fylgjast með á hverjum degi eru:
jónas og egill, baldur í Skotlandi, lárahanna, ómar Ragnarsson, teitur í Eimreiðinni og mótmælamiðlarnir í gegnum nýja tíma. Illugi og Gneistinn, Eiríkur og Baldur Kristjánsson.
Ég fylgist með þessum völdu miðlum, og missi ekki af neinu með því að vera bara á vefnum.

Þetta eru miklar breytingar fyrir fagmann í prentiðnaði, sem er sérhæfður í prentmiðlum. En besta leiðin til að skoða hvernig fjölmiðlar virka og breytast, er að skoða sjálfan sig sem lesanda og fréttafíkil. Mun ég halda því áfram hér eftir því sem tíminn leyfir.

Hægri fréttasíður afhentar auglýsingadeildum fyrir áratugum síðan

Fréttablaðið, fimmtudaginn 4.desember.

Auðvitað skoðum við bara vinstri blaðsíður í fréttahluta blaðsins, því auglýsingadeildir fréttablaðanna fengu fyrir mörgum áratugum síðan yfirráð yfir hægri blaðsíðum.

Fréttasíðurnar eru fyrsti hluti fréttablaðs, bls. 1–16 ca og í Fréttablaðinu er alltaf ein aðalfrétt á síðu, sett í miðjuna, með stærstu fyrirsögninni og venjulega með stærstu mynd síðunnar. Sitt hvorum megin eru fréttir í eindálk og er nú Fréttablaðið farið að taka það upp eftir Mogganum að hafa til skiptis feitt letur í meginmálinu þar. Og ójafnt að aftan. Ég veit ekki af hverju þetta er gert. Enga ástæðu er að sjá og gerir þetta blaðsíðuna ekki minna "dull".

Útlitshönnun fréttahluta Fréttablaðsins er vandræðaminni en í Mogganum og helgast af því að í Fréttablaðinu er alltaf gert ráð fyrir einni aðalfrétt sem fer í miðjuna, með stærsta fyrirsagnaletrið á síðunni og stærsta mynd. Síðan raðast annað efni þar í kring. Er það ákveðin leiðsögn fyrir lesandann, sem getur nú skoðað Fréttablaðið og séð að þetta er alltaf eins í fréttahluta blaðsins, nema auglýsingar frekist í meira pláss og ýti efninu til.

Þetta er vandmeðfarið að því leiti að ef ekki er merkileg frétt í þessu aðalhlutverki á fréttasíðu þá verður fréttin merkileg fyrir það eitt að fá þessa staðsetningu. Dæmi gæti verið fyrirsögn sem læsist: Gúrkuverð hefur staðið í stað í tvo mánuði. Þessi fyrirsögn myndi vekja efnislega athygli bara fyrir staðsetninguna í aðalsæti (vó, gúrkuverð hefur ekkert breyst! Lesanda finnst það ósjálfrátt athyglisvert því hann heldur að það sé merkilegt vegna staðsetningarinnar sem hann er vanur að sé með athyglisverðasta efnið þennan daginn).

Fréttasíðurnar eru semsagt ekki vandræðalegar að því leiti að ekki verður óróleiki hvað varðar loft (hvítt), fleti sem reynt er að fylla út í með stækkandi fyrirsögnum eins og í Mogganum og veldur óróleika á síðum þar. En á móti kemur að útlit fréttasíðna Fréttablaðsins er orðið þreytt, alltaf eins í ótal mörg ár og stundum langdregið að lesa fyrir fréttafíkla. Og aldrei venst ég því að hafa erlendar fréttir blandaðar saman við innlendar.